Από τη Γεωργία Διδασκάλου
Το ευχάριστο ταξίδι θέσεων και αντιθέσεων με τους νεαρούς μας συμμετέχοντες φαίνεται ότι έπεται να μας συναρπάσει..Πώς όμως και γιατί;
Ας τα πάρουμε όλα από την αρχή. Η πρώτη ημέρα ολοκληρώθηκε με την κατάθεση ουσιαστικών απόψεων σχετικά με την διαπολιτισμική Εκπαίδευση δίνοντας το έναυσμα ώστε να καταθεσουν σώματι και ψυχή οι συμμετέχοντες μας στο επακόλουθο και εξίσου απαιτητικό αλλά και καινοτόμο θέμα, αυτό της Δια Βίου Μάθησης. Ποια είναι η έννοια αυτή, που βρίσκει αντίκρισμα στην ελληνική πραγματικότητα και εχει πράγματι ένα μονοδιάστατο θετικό προφίλ;
Λίγα μονάχα από το ερώτηματα που αναδύθηκαν και τα οποία αποτέλεσαν το πάτημα ώστε οι μαθητές να συζητήσουν την δεύτερη μέρα των συνεδριάσεων και να καταλήξουν τελικά στις πολυποθητες προτάσεις για την ολοκλήρωση του εγχειρήματος του διαλόγου των Νέων.
Η επιμόρφωση και η συμπληρωματική εκπαίδευση αποτελούν μια διαρκή προτεραιότητα για την σύγχρονο εργαζόμενο κυρίως δε πολίτη, με συνέπεια την ανάγκη απόκτησης νέων δεξιοτήτων,εφοδίων και γνώσεων(ή ακόμα εξέλιξης των υπαρχόντων)σε προσωπικό,κοινωνικό και επαγγελματικό επίπεδο.
Η πράξη από την θεωρία για μια ακόμα φορά απέχει αρκετά και το χάσμα αυτό κλήθηκαν να καλύψουν οι συμμετέχοντες του διαλόγου οι οποίοι ανέβηκαν  στο βήμα ώστε να αναλύσουν τις σκέψεις του επί του θέματος. Η πρωτοπορία της ανάλυσης τους  σε συνδυασμό με την άνεση και την αυτοπεποίθηση που διέκρινε τους ίδιους αλλά και τον λόγο τους αποτέλεσαν την τομη αλλά και το χαρακτηριστικό γνώρισμα των συνεδριάσεων μας. Καθένα από τα 13 παιδιά είχε να επιδείξει μια πολύ ξεχωριστή ιδέα ενώ η κλίση προς την ανάγκη ευκολότερης πρόσβασης, τεχνολογικής αναθεώρησης και συνεχής επίβλεψης από ανώτερους θεσμούς(με στόχο την αποφυγη της κατάχρησης)ήταν θέσεις οι οποίες αποτέλεσαν το κοινό χαρακτηριστικό γνώρισμα.
Η εκπαίδευση δεν περιορίζεται στα σχολικά έδρανα αλλά είναι μια μακροπρόθεσμη διαδικασία, είναι ένα ταξίδι προς την πνευματική ολοκλήρωση του σύγχρονου ανθρώπου ο οποίος δεν δύναται να το αγγίξει και πολλές είναι οι παράμετροι που το καθορίζουν αυτό. Οι μαθητές κατέδειξαν χαρακτηριστικά την κατάχρηση που συχνά εντοπίζεται σε οποιαδήποτε προσπαθεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης ώστε να προωθήσει την ίδια βίου μάθηση ενώ παράλληλα τα προγράμματα ΕΣΠΑ υπόκεινται σε παρόμοιες πρακτικές. Αν προσθέσουμε στα παραπάνω ότι η δια βίου μάθηση είναι μια επένδυση μακροχρόνια η οποία δεν μπορεί να εξασφαλίσει και να αποδώσει πάντοτε τα δέοντα κυρίως σε επίπεδο επαγγελματικής κατάρτισης, τότε εύκολα καταλαβαίνουμε τον λόγο για τον οποίο οι συμμετέχοντες μας προσέγγισαν τον όρο με μια επιφύλαξη.
Παρά ταύτα η ιδέα του ότι μπορεί να αποτελέσει απτή πραγματικότητα η έννοια της Δια Βίου Μάθησης υποστηρίχθηκε σθεναρά ενώ δώθηκε έμφαση στην ανάγκη ύπαρξης ημερίδων, σεμιναρίων,συνεδριάσεων και συζητήσεων που θα μπορούσαν να είναι προσβάσιμα σε όλους με μηδενικό ή ελάχιστο αντίτιμο και παράλληλα με την ευκαιρία παρακολούθησης μέσω του διαδικτύου για τα άτομα τα οποία δεν μπορούν να έχουν φυσική παρουσία.
Παρουσιαστηκε επίσης μια πολύ χαρακτηριστική ιδέα η οποία δημιούργησε εντύπωση στο ακροατήριο,όταν προτάθηκε από μια μαθήτρια η δημιουργία και συμμετοχή σε προγράμματα Erasmus ατόμων οι οποίοι ανήκουν σε μεγαλύτερες ηλικιακές ομάδες και δεν φοιτούν απαρατήρητα σε ΑΕΙ. Έτσι θα έχει την ευκαιρία και η μεγαλύτερη γενιά να γνωρίζει νέους πολιτισμούς, νέες παραδόσεις, νέους ανθρώπους και κυρίως ιδέες και γνώσεις οι οποίες ξεπερνάνε τα εγχώρια σύνορα.
Από την άλλη δοθηκε έμφαση και στις έλλειψη ευκαιριών που παρουσιάζεται στις πιο απομονωμένες περιοχές όπως και στις ευπαθείς ομάδες στις οποίες οι μαθητές έδωσαν έμφαση.
Μια ακόμα εξαιρετικά πρωτοπόρα ιδέα ήταν αυτή σχετικά με την δημιουργία φεστιβάλ επαγγελμάτων οπου ο οι επαγγελματίες θα μπορούν να εκθέτουν πληροφορίες και όχι μόνο για το αντικείμενο τους σε αυτούς οι οποίοι ενδιαφέρονται να το γνωρίσουν ή και να το ακολουθήσουν. Πάνω σε αυτό προστέθηκε η ανάγκη προσβασιμότητας των νεων στην αγορά εργασίας πριν από την τελική επιλογή τους ώστε στα πλαίσια μιας βραχυχρονης πρακτικής να μάθουν το επάγγελμα και να αποφασίσουν εν τέλει αν πραγματικά είναι αυτό με το οποίοι θέλουν να πραγματοποιήσουν στην μετέπειτα σταδιοδρομία τους.
Έπειτα οι ομάδες  μας χωρίστηκαν σε 2 μικρότερες εκθέτοντας συνολικά 25 προτάσεις πολλές από τις οποίες πέρασαν στις διαδικασία των τροπολογιών. Εκεί ήταν βεβαίως λογικό να υπάρξουν μικροεντασεις οι οποίες δεν στάθηκαν αφορμή ώστε να σπιλώσουν το ευχάριστο και νεανικό κλίμα που επικρατούσε,  κυρίως όμως τον σεβασμό μεταξύ των συμμετεχόντων που πάντοτε κυριαρχούσε.
Η δεύτερη συνεδρίαση έληξε εξίσου ομαλά και οι προτάσεις των Νέων κατεγράφησαν και αποτυπώθηκαν με πολύ εύστοχο τρόπο.
 Τα αποτελέσματα δεν μπορούν πάντα να καταμετρηθούν κυρίως σε  λόγια και αυτά που αποκομίσαμε όλοι οι συμμετέχοντες είναι δύσκολο να χωρέσουν πολλές φορές σε λέξεις. Αν όμως έπρεπε να πούμε κάτι λίγο για τα τόσα πολλά που μας έμειναν είναι ότι θα τα ξανακαναμε ξανά και… ξανά.. Κάποιο μας χαρακτήρισαν το ουράνιο τόξο του Διαλόγου των Νέων και εμείς δεν θα μπορούσαμε πάρα να τους επιβεβαιώσουμε με ένα τεράστιο ‘ΝΑΙ’. Για όλες τις όμορφες στιγμές που περάσαμε με κύριο γνώμονα τον σεβασμό και απώτερο σκοπό την γνώση.. Η μάλλον πιο ορθά..την αυτογνωσία!